Header Ads

#กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่! #ยายแก่ๆ ทำกระเป๋าหายไม่เหลือเงินแม้แต่บาทเดียว จ่ายค่าข้าว "เจ้าของร้าน" เลยไม่คิดตังค์ และนี่คือสิ่งตอบแทนที่พวกเขาได้รับ !?

Loading...

สำหรับบางคนอาจจะคิดว่าการมีน้ำใจให้ช่วยเหลือผู้อื่นอาจะเป็นเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ไม่ได้มีสำคัญอะไรมากนัก แต่ใครจะรู้กันหล่ะว่าน้ำใจเพียงเล็กน้อยที่เรามอบให้ไปนั้น อาจเปลี่ยนชีวิตของใครบางคนไปเลยก็ได้ เหมือนเรื่องราวประทับใจจากต่างแดนเรื่องนี้ของ สามีภรรยาคู่หนึ่ง ฐานะไม่ได้ร่ำรวยอะไร แต่ก็มีความหวังว่าอยากให้ร้านขายดี เจริญรุ่งเรือง เพื่อที่จะได้มีเงินหาเลี้ยงครอบครัวได้


อาจางและภรรยาได้ตั้งชื่อร้านได้อย่างน่ารักว่า "กับข้าวที่บ้าน" ร้านของพวกเขาเป็นร้านเล็กๆมีโต๊ะเพียง 5 ตัวเท่านั้น แถมยังดูเก่าๆ ตอนนี้ร้านยังมีแขกไม่เยอะ โต๊ะห้าตัวก็พอนั่ง แต่ตั้งแต่เปิดร้านมาก็ไม่ได้ขายดีอะไร แต่อาจางทำอะไรไม่เป็นนอกจากทำอาหาร คิดไปคิดมาก็เลยต้องเผชิญหน้ากับความท้าทายที่อยู่ตรงหน้า พยายามพัฒนาฝีมือทำอาหารของตัวเอง ร้านก็ค่อยๆเริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมา แขกก็ค่อยๆเยอะขึ้นเรื่อยๆ

วันหนึ่งอยู่ดีๆก็ได้รับธนาณัติมูลค่า 2 ล้านบาทส่งมาที่ร้านเขา แน่นอนว่าเขาและภรรยาดีใจจนอ้าปากค้าง เขารู้สึกว่าตัวเองโชคดีมาก ตอนแรกเขาคิดว่าเขาดูผิด แต่ชื่อบนธนาณัติเป็นชื่อของเขาจริงๆ เขาถึงได้แน่ใจว่าเงินก้อนนี้ต้องการมอบให้เขา แต่เมียเขาเป็นคนซื่อ เธอว่าเงินนี้จะต้องมีคนส่งมาผิดแน่ๆ ห้ามใช้เด็ดขาด พอดูให้ละเอียด ก็เห็นว่ามีจดหมายฉบับหนึ่งแนบมาในซองธนาณัติด้วย พวกเขาก็เลยรู้ว่าคนที่ส่งมาให้ชื่อ "อาเหวิน" สองสามีภรรยามองหน้ากัน พวกเขาไม่รู้จักใครชื่อนี้




พออ่านเนื้อหาในจดหมายต่อถึงรู้ว่าที่แท้ "อาเหวิน" ก็คือคนในหมู่บ้านที่พวกเขาเคยรู้จักสมัยก่อน พอแก่แล้วก็กลับมาเยี่ยมบ้านต่างจังหวัด เนื่องจากไม่มีญาติพี่น้อง ไม่มีเพื่อน ที่น่าสงสารก็คือตอนนั้นแกโดนโจรขโมยกระเป๋าเงินไป ตอนที่กำลังเดินอย่างไร้หนทาง ก็ผ่านมาที่ร้านกับข้าวที่บ้าน แกถามอย่างสุภาพว่า "ขอกินข้าวสักจานได้มั้ย?"

ซึ่งอาเหวินไม่คาดคิดว่า นอกจากอาจางจะทักทายอย่างมีน้ำใจให้เธอข้าวกินแล้ว ก่อนแกออกจากร้านยังให้ผลไม้มาถุงใหญ่ เธอซึ้งน้ำใจน้ำตาไหลพราก เล่าให้อาจางฟังว่า "ตอนแรกฉันทำกระเป๋าเงินหาย แทบหมดหวังในการใช้ชีวิตแล้ว แต่พวกเธอทำให้ฉันรู้ว่าบ้านนอกเราน่าอยู่แค่ไหน" สิ่งที่อาจางและภรรยาทำนั้น ทำให้เธอรู้สึกซาบซึ้ง เพราะพวกเขาทำงานลำบาก แต่ก็ยังเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ความอบอุ่น ทำให้แกสัมผัสได้ถึงความใจดี มีน้ำใจของคนบ้านนอก


พอกินข้าวในร้านเสร็จ แกก็กลับไปอีกเมืองหนึ่ง เพราะที่นั่นมีลูกสาวและลูกชายอยู่ อายุขนาดแกแก่มากแล้ว จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้ เวลาผ่านไป แกก็ยังจดจำความมีน้ำใจของอาจางและภรรยาได้ เพราะทั้งสองยื่นมือเข้ามาช่วยตอนที่แกกำลังเดือดร้อน เป็นสิ่งที่มีค่ามาก ถึงแม้จะต้องตายวันนี้ แกก็ไม่เสียใจ เพราะแกได้มีโอกาสเจอกับคนใจดีอย่างอาจางและภรรยาแล้ว ทำให้เรารู้ว่าโลกใบนี้ยังมีคนดีอยู่ ก่อนลมหายใจเฮือกสุดท้ายในชีวิตแก แกก็เลยขอร้องให้ลูกๆช่วยโอนเงิน 2 ล้านให้อาจาง พอสองสามีภรรยาอ่านจดหมายจบ ก็น้ำตาไหลพราก พวกเขาเสียใจที่อาเหวินจากไปแล้ว พวกเขาจะไม่มีวันได้เจอ ได้ขอบคุณคุณย่าน่ารักคนนั้นอีก

ที่มา : liekr

http://www.siamdrama.com/view-7024.html
Powered by Blogger.