Loading...

#โปรดอย่าเลื่อนผ่าน!...สามีทำงานหนักเพื่อหาเงินให้ภรรยาใช้ 6 ปีต่อมาสามีเจอ “ถุงยางใช้แล้วบนรถ” ถึงได้รู้ว่าที่แท้ทุกวันภรรยา.

ที่รัก…นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะเรียกคุณแบบนี้ ผมรู้ว่าคุณแต่งงานกับผมก็เพราะว่าไม่อยากทำงาน ผมรับได้ เพราะผมรู้ว่าผมมันหน้าตาไม่ดี ผมไม่หล่อ แถมผอม ดูยังไงก็ไม่เท่ห์ ไม่แข็งแรง ผมพูดจาหวานๆไม่เป็น ทำอะไรโรแมนติกก็ไม่ถนัด แต่ผมรักคุณจริงๆนะ

คุณตัวเล็กๆ แต่งตัวเก่ง เข้าสังคมเก่ง เราคบๆเลิกๆกันอยู่หลายครั้งจนเรียนจบ คุณนอกใจผมนับครั้งไม่ถ้วน ผมให้อภัยคุณทุกครั้ง เพราะผมรักคุณ หลังเรียนจบมีงานทำ คุณขอเลิกกับผมเพราะเจ้านายมาจีบ ผมก็รับได้ แต่ผมก็ยังรอคุณมาตลอด ทำอะไรหลายๆอย่างให้คุณ ในที่สุดคุณก็กลับมาอยู่เคียงข้างผมอีกครั้ง แถมยังบอกว่าอยากอยู่ก่อนแต่ง อยากช่วยผมดูแลบ้าน ตอนนั้นผมโคตรดีใจ ดีใจมากจริงๆ



หลังจากย้ายมาอยู่ด้วยกัน คุณก็ไม่มีงานทำ ผมเลี้ยงคุณได้สบาย งานบ้านผมก็ทำเองได้ แต่เพราะผมทำงานกลับบ้านดึกก็เลยเป็นสาเหตุให้คุณนอกใจอีกครั้ง ผมทำโอทีก็เพื่อคุณ ค่าเสื้อผ้า เครื่องสำอางค์ หรือแม้แต่ถุงยางที่คุณซื้อผมเป็นคนออก นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเป็นคนขอเลิก คุณตกใจ ร้องไห้อ้อนวอนให้ผมอย่าทิ้งคุณไป ผมใจอ่อนยอมให้อภัยคุณ ต่อมาคุณก็บอกว่าอยากแต่งงาน ผมไม่สนใจว่าที่บ้านจะแย้งแค่ไหน ยังไงผมก็จะแต่งกับคุณ ผมถึงกับล้มโต๊ะอาหารที่บ้านเพราะทะเลาะกับแม่! ผมล้มเลิกแผนการซื้อบ้านใหม่ คุณก็เริ่มโกรธด่าว่าผมทุกวัน แล้วก็เริ่มช็อปปิ้งรูดการ์ดอย่างบ้าคลั่ง เงินเดือนผม 7 หมื่น 8 พัน คุณเอาไปใช้ซะครึ่ง (เดิมผมให้หมื่นห้า ค่าใช้จ่ายอื่นๆก็ตัดจากบัญชีผม) ทุกอย่างผมอดทนได้ เพราะคุณคือภรรยาผม

จนหลังตรุษจีน ผมเจอถุงยางอนามัยใช้แล้วบนรถ เหมือนสายฟ้าฟาดลงมาบนหัวผม ผมให้เพื่อนที่ทำงานบริษัทบัตรเครดิตช่วยถึงได้รู้ว่า ที่แท้ตอนผมไปทำงาน ทำโอที คุณนัดเขามาเจอที่บ้าน นัดกันเข้าโรงแรม นัดกันไปเที่ยว พอถึงเสาร์อาทิตย์ผมจะพาคุณออกไปเที่ยวคุณก็ไม่อยากไป นั่นก็เพราะคุณเที่ยววันธรรมดาซะเหนื่อยแล้ว



ผมอยู่นิ่งๆคิดถึงเรื่องที่ผ่านมา แล้วก็เหมือนผมได้สติสักที ผมเข้าใจในสิ่งที่เพื่อนๆบอกแล้ว รักข้างเดียวไม่มีประโยชน์ มองดูข้อความจากคุณ คุณไม่เคยสนใจผมจริงๆจังๆสักครั้ง

วันนั้นผมเซ็นต์ชื่อในใบหย่า พ่อแม่คุณขอเงินค่าเสียหายจากผม ผมโอเค คิดซะว่าใช้หนี้ละกัน

ตอนนี้ ผมย้ายกลับมาอยู่บ้าน ไม่ต้องทำโอเป็นบ้าเป็นหลัง ไม่ต้องกังวลว่าคุณอยู่บ้านมั้ย ไม่ต้องกังวลว่าคุณไปไหน อยู่ดีๆผมก็รู้สึกว่า ผมตัวเบาสบายใจ

มองเห็นบ้านโล่งๆ แต่ผมกลับไม่เหงา ผมมีคนในครอบครัว มีพี่สาวและน้องชายที่คอยสนับสนุนผม ผมอายุแค่ 29 ปี ชีวิตของผมต้องเริ่มใหม่แน่นอน

ที่รัก…คุณไม่ได้ทำงานมา 6 ปีแล้ว เงินในบัญชีก็เป็นศูนย์ แล้วยังไปค้ำประกันให้เขาคนนั้น 1 แสน เมื่อก่อนผมเป็นคนเลี้ยงคุณและคนในครอบครัวคุณ จากนี้ต่อไป ผมขอให้คุณโชคดี…

ชาวเนตคอมเม้นท์: http://www.liekr.com/post_148188.html

รู้ตอนนี้ก็ยังไม่สาย ต่อไปคุณจะเจอสิ่งที่ดีกว่านี้
Loading...

No comments:

Post a Comment